#review | Scritchy Scratchy
Το Scritchy Scratchy είναι το πιο πρόσφατο παιχνίδι τζόγου που κατέληξε στο PC μου. Μόνο που αυτή τη φορά, αντί για χαρτιά και πόκερ — που ως τώρα είχαν πάρει το είδος εργολαβία — ο κεντρικός μηχανισμός περιστρέφεται γύρω από ένα άλλο τυχερό (ή όχι και τόσο τυχερό) παιχνίδι: το ξυστό.
Κάπως έτσι, βρέθηκα με συνοπτικές διαδικασίες πίσω στα 90s, τότε που ο Σωκράτης Κόκκαλης έφερνε στην Ελλάδα το Ξυστό με αποτέλεσμα όλη η χώρα να τα ξύνει μανιωδώς, κυνηγώντας εκατομμύρια (δραχμές). Ακριβώς σε αυτή τη λογική πατάει το Scritchy Scratchy. Βέβαια εδώ ξεκίνησα ταπεινά, τρίβοντας ένα πιάτο για να βγάλω τα πρώτα μου δολάρια. Μόλις συμπλήρωσα $10, αγόρασα το πρώτο μου ξυστό διεκδικώντας μεγαλύτερα κέρδη.
Τα δεκάδες δολάρια έγιναν εκατοντάδες, μετά χιλιάδες, μετά εκατομμύρια και κάπου εκεί, τα ποσά ξέφυγαν τόσο που έπαψαν να έχουν νόημα. Κι αν οι τύποι των ξυστών άλλαζαν στην πορεία, η λογική παρέμεινε η ίδια. Επένδυσα τα κέρδη μου σε διάφορα upgrades (boosters τύχης, αυτόματοι «ξύστες» για να μην πιαστεί το χέρι από το πάνω-κάτω, συσκευές που αγοράζουν λαχεία, gadgets που επηρεάζουν τον χρόνο και διακοσμητικά), καθώς περίμενα να ανέβω level ώστε να αποκτήσω πρόσβαση σε ακριβότερα ξυστά.
Level up όμως δεν έκανα μόνο εγώ, ο παίκτης, αλλά και τα διάφορα είδη ξυστών (όσο περισσότερα έξυνα από το καθένα), αυξάνοντας τις πιθανότητές μου για περισσότερα κέρδη. Κάθε τζακπότ με έφερνε πιο κοντά στην επόμενη αναβάθμιση που με τη σειρά της μου επέτρεπε να προχωρήσω πιο άνετα στην επόμενη κατηγορία. Στην ουσία, το Scritchy Scratchy είναι ένας αδιάκοπος κύκλος ντοπαμίνης που επανεκκινεί μόνο τις λίγες φορές που θα αναγκαστείτε να χάσετε, ώσπου να φτάσετε στο φινάλε.
Από ένα σημείο κι έπειτα, το παιχνίδι γίνεται idler. Έχοντας αγοράσει τα πάντα, απλά παρακολουθούσα τα χρήματά μου να αυξάνονται, μέχρι να αποφασίσω ότι ήμουν εντάξει για το — όποιο — επόμενο βήμα. Η προσέγγισή μου ήταν απλή: υπομονή πριν περάσω στο επόμενο ξυστό και μακριά από εκείνα που θα μπορούσαν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο υπόλοιπό μου (ω, ναι, υπάρχουν και τέτοια). Δεν ασχολήθηκα ποτέ ξανά με πιάτα.
Ο μεγαλύτερος εχθρός του Scritchy Scratchy είναι η επανάληψη — από την οποία υπέφεραν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό κι άλλοι τίτλοι με στοιχεία τζόγου που δοκίμασα πρόσφατα, από το This Ain’t Even Poker, Ya Joker μέχρι το CloverPit. Τουλάχιστον εδώ η πρόοδος επιταχύνεται σε κάθε νέο playthrough, οπότε δεν ένιωσα να γίνεται «κοιλιά». Μ’ αυτά και μ’ εκείνα έκλεισα κάτι παραπάνω από 12 ώρες gameplay και, για να είμαι ειλικρινής, ούτε που κατάλαβα για πότε πέρασαν.
Είστε κι εσείς όπως εγώ; Πετάτε τη σκούφια σας για παιχνίδια όπου η στρατηγική καλύπτεται από το πέπλο του τζόγου; Έχετε γονατίσει κάθε ψηφιακή εκδοχή του πόκερ, από το Balatro μέχρι το Red Dead Redemption 2; Ε, τότε ξέρετε ήδη τι να κάνετε.
Μου θύμισε: This Ain’t Even Poker, Ya Joker
Κυκλοφορία έκδοσης: Μάρτιος 2026
Πλατφόρμες: PC, iOS, Android
