#review | Citizen Sleeper
Το Citizen Sleeper ήταν ένα από εκείνα τα παιχνίδια που είχαν ξεμείνει στα αζήτητα της βιβλιοθήκης μου στο Steam. Και τώρα που το σκέφτομαι, αναρωτιέμαι γιατί. Θέλω να πω, δεν χρειάζεται και πολλή προσπάθεια για να με πείσει κάποιος να ασχοληθώ με ένα RPG που εκτυλίσσεται σε έναν cyberpunk κόσμο και δανείζεται μηχανισμούς από pen & paper role-playing games. Κι όμως, συνέβη.
Το παιχνίδι ξεκινά όπως και κάθε RPG που — κατά τη γνώμη μου — σέβεται τον εαυτό του: με εμένα να βρίσκομαι σε έναν κόσμο για τον οποίο δεν έχω ιδέα. Χρειάστηκε λίγο παραπάνω χρόνο απ’ ό,τι άλλοι τίτλοι για να με κερδίσει, όμως τελικά με τράβηξε στον κόσμο του. Γεμάτο με όλα τα γνώριμα κλισέ μίας cyberpunk δυστοπίας (πολυεθνικές που λειτουργούν ανεξέλεγκτα, AI με συνείδηση, καπιταλισμός στα καλύτερά του και τα συναφή), αποπνέει αυτή τη χαρακτηριστική ντεκαντάνς που περιμένω από ένα τέτοιο περιβάλλον.
Ο πρωταγωνιστής είναι ένας Sleeper: μία ανθρώπινη συνείδηση που έχει εμφυτευτεί — χωρίς τις αναμνήσεις της — σε ένα σώμα ιδιοκτησίας της Essen-Arp, ενός εταιρικού κολοσσού που κατασκευάζει τέτοια ανδροειδή. Ο Sleeper καταλήγει στον διαστημικό σταθμό Erlin’s Eye και, αντί να καταστραφεί και να ανακυκλωθεί, για κάποιον λόγο σώζεται. Κάπου εκεί το παιχνίδι ξεκινά με εσάς να έχετε την ελευθερία να χαράξετε τη δική σας πορεία.
Κάθε μέρα — ή κύκλο, όπως τον αποκαλεί το παιχνίδι — ρίχνετε έως πέντε ζάρια. Όσο καλύτερη είναι η κατάσταση του χαρακτήρα σας, τόσο περισσότερα τα ζάρια. Οι περισσότερες ενέργειες απαιτούν ένα ζάρι, και μάλιστα «καλό»: όσο υψηλότερη η ζαριά, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητές σας για θετικό αποτέλεσμα. Θέλετε λοιπόν να είστε σε καλή κατάσταση ώστε να μπορείτε να κάνετε περισσότερα, αλλά αυτό έχει το τίμημά του…
Με εξαίρεση κάποιες δραστηριότητες καθαρά επαναληπτικού χαρακτήρα — για τη συλλογή αντικειμένων, δεδομένων ή cryo, τη νομισματική μονάδα του Citizen Sleeper — οι ενέργειες που μπορείτε να κάνετε γεμίζουν clocks τα οποία, μόλις ολοκληρωθούν, οδηγούν σε κάποιο αποτέλεσμα. Κάθε ενέργεια αξιοποιεί ένα από τα πέντε skills σας, τα οποία αναβαθμίζετε ξοδεύοντας upgrade points. Αυτά, με τη σειρά τους, τα κερδίζετε ολοκληρώνοντας drives — δηλαδή quest lines.
Κάπου μετά το πρώτο τρίτο του, το παιχνίδι παύει να έχει «κύρια» αποστολή. Ο Sleeper μου είχε πολλούς στόχους αλλά — με ελάχιστες εξαιρέσεις — κανένας τους δεν έμοιαζε σημαντικότερος από τους υπόλοιπους. Ασχολήθηκα με αρκετά drives (λογικό, αφού έτσι κέρδιζα upgrade points που έκαναν τη ζωή μου ευκολότερη) και μέχρι το σημείο που όλα άρχισαν να παίρνουν τον δρόμο τους βάσει των επιλογών μου, δεν ένιωσα τον χρόνο να με πιέζει.
Κάποια clocks έχουν συγκεκριμένο χρόνο ώσπου να ολοκληρωθούν, κάτι που σήμαινε ότι έπρεπε να κάνω τα κουμάντα μου για να μη βρεθώ προ εκπλήξεως. Ακόμα κι έτσι, όμως, δεν ένιωσα ποτέ πραγματική βιασύνη. Γενικά το Citizen Sleeper δεν με δυσκόλεψε, πέρα από λίγο στην αρχή με την επιλογή κλάσης, αλλά μικρό το κακό: οι διαφορές τους είναι ελάχιστες και καλύπτονται σχετικά εύκολα.
Εν τέλει, πέρασα καλά με το Citizen Sleeper. Σαν εμπειρία είναι συμπαγές και καλοδουλεμένο, παίρνει άριστα στον οπτικό τομέα, η χρήση των ζαριών είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα και η sci-fi δυστοπία του, αν και δεν με έκανε κομμάτι της από την πρώτη στιγμή, με αιχμαλώτισε. Δεν ξέρω για ‘σας, αλλά εγώ καλύφθηκα πλήρως.
Μου θύμισε: Norco
Κυκλοφορία έκδοσης: Μάιος 2022
Πλατφόρμες: PS5, Xbox Series X|S, PS4, Xbox One, PC, Switch