#review | Shadowrun Returns
Όλα ξεκίνησαν όταν, ψάχνοντας για το επόμενο παιχνίδι μου, έπεσα πάνω στο Shadowrun: Dragonfall στη βιβλιοθήκη μου στο Steam. Μου έκανε «κλικ» σχεδόν αμέσως, όμως θεώρησα σωστό να ξεκινήσω από τον προκάτοχό του, το Shadowrun Returns. Το τελευταίο διατίθεται μέσω Game Pass οπότε βρέθηκε στο PC μου με συνοπτικές διαδικασίες και κάπως έτσι ξεκίνησε η πρώτη μου βόλτα σε ένα σύμπαν, την ύπαρξη του οποίου — ντροπή μου — αγνοούσα.
Το στόρι με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Ο ήρωας που μόλις είχα δημιουργήσει, ένας shadowrunner (πράκτορας ειδικών αποστολών, σαν να λέμε), λαμβάνει ένα ηχογραφημένο μήνυμα από έναν παλιό του φίλο. Μόνο που υπάρχει ένα μικρό θέμα: ο φίλος είναι νεκρός. Στο μήνυμα τού αναθέτει να βρει τον δολοφόνο του, με το ανάλογο αντίτιμο φυσικά. Και κάπως έτσι ξεκινά μία εξιχνίαση δολοφονίας — στην οποία πάντως ο παίκτης έχει παθητικό ρόλο, αφού το ένα στοιχείο οδηγεί οργανικά στο επόμενο έως τη λύση της.
Τo gameplay χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο φάσεις: εξερεύνηση και μάχες. Στην πρώτη, κινείστε στον εκάστοτε χάρτη μιλώντας με NPC και συλλέγοντας αντικείμενα που ίσως ανακαλύψετε. Στη δεύτερη, το Shadowrun Returns μετατρέπεται σε καθαρό turn-based tactical RPG. Κάθε χαρακτήρας διαθέτει συγκεκριμένους πόντους δράσης για κίνηση, επίθεση και χρήση αντικειμένων ή spells. Όπως θα περίμενε κανείς, η σωστή τοποθέτηση παίζει τεράστιο ρόλο, τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση.
Η δυσκολία του τίτλου δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Ακόμα και στις περιπτώσεις που ξεκίνησα αποστολές με τριμελή ομάδα — αντί τετραμελούς — δεν αντιμετώπισα προβλήματα — έχοντας φυσικά δώσει βάρος στη σωστή προσέγγιση κάθε μάχης.
Η πρόοδος και οι ενέργειες του παίκτη ανταμείβονται με karma, πόντους δηλαδή που ξοδεύονται σε skills και abilities. Οι επιλογές εδώ είναι πραγματικά πολλές και υποστηρίζουν κάθε στυλ παιχνιδιού — melee, όπλα, μαγεία κλπ. Κάποια skills ανοίγουν εναλλακτικούς δρόμους — hacking, charisma κλπ — όμως σε κάθε περίπτωση, το βάρος πέφτει στις μάχες. Αυτές δεν τις γλιτώνετε. Ο εξοπλισμός επίσης παίζει σημαντικό ρόλο, έστω κι αν η ποικιλία του είναι περιορισμένη.
Αυτό που με κέρδισε περισσότερο στο Shadowrun Returns, όμως, ήταν ο γεμάτος αντιθέσεις κόσμος του. Μία δυστοπική εκδοχή της Γης, ένα κράμα cyberpunk και high fantasy όπου μαγεία και τεχνολογία συνυπάρχουν: spells και καραμπίνες, ξωτικά και υπολογιστές, σπαθιά και cyberware. Ο συνδυασμός αυτός δεν είναι εύκολος. Για την ακρίβεια, αποτυγχάνει τις περισσότερες φορές. Εδώ όμως, η Harebrained Schemes φαίνεται πως βρήκε τον τρόπο να τον κάνει να δουλέψει.
Το αποτέλεσμα έχει βάθος, έχει δυναμική, έχει καλογραμμένους χαρακτήρες (NPC αλλά και μέλη της ομάδας του παίκτη) και είναι και αρκετά φιλικό απέναντι σε όσους έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή μαζί του. Για να ‘μαι ειλικρινής, νομίζω πως το παιχνίδι λειτουργεί σχεδόν ως εισαγωγή σε κάτι μεγαλύτερο. Προσωπικά, θα ήθελα ίσως μεγαλύτερη έμφαση στο role playing αλλά ακόμα κι έτσι, ανυπομονώ να συνεχίσω με τα άλλα δύο παιχνίδια της σύγχρονης τριλογίας.
Με διάρκεια γύρω στις 13 ώρες, αρκετές μάχες για να μην πλήξετε και μία ιστορία που θα σας πάει μέχρι τέλους, το Shadowrun Returns είναι μία τίμια πρόταση για όσους αγαπούν τα tactical RPG το cyberpunk ως setting. Κι αν σας αρέσουν και τα δύο, γίνατε.
Μου θύμισε: -
Κυκλοφορία έκδοσης: Ιούλιος 2013
Πλατφόρμες: PS5, Xbox Series X|S, PS4, Xbox One, PC, Switch, iOS, Android
To Dragonfall είναι κάπως καλύτερο. Δεν έχουν σύνδεση οπότε μην τρελαθείς να το πας σερί. Καλύτερα όποτε είσαι πάλι σε mood για Shadowrun.