#review | IMMORTALITY
Το IMMORTALITY είναι με διαφορά το πιο ξεχωριστό παιχνίδι που έχω παίξει στη ζωή μου. Μεγάλη κουβέντα, έτσι; Το ξέρω. Γι’ αυτό κιόλας περίμενα αρκετές εβδομάδες πριν γράψω τις εντυπώσεις μου. Ήθελα να αφήσω να καταλαγιάσει ο αρχικός ενθουσιασμός, να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά και να δω, αν προσεγγίζοντάς το πιο ψύχραιμα, θα εξακολουθούσα να νιώθω το ίδιο. Ε, γνώμη δεν άλλαξα.
Πίσω από το παιχνίδι βρίσκεται ο Sam Barlow, ένας δημιουργός που, όπως ανακάλυψα εκ των υστέρων, έχει φτιάξει το όνομά του πάνω σε «αντισυμβατικές» εμπειρίες (βλ. Her Story και telling l!ies). Ξεκίνησα να παίζω χωρίς να έχω ιδέα ούτε για τον Barlow ούτε για το ίδιο το IMMORTALITY και, εκ των υστέρων, θεωρώ πως έτσι ήταν καλύτερα, έστω κι αν πέρασα τις πρώτες τρεις από τις σχεδόν 16 ώρες του χωρίς να έχω καταλάβει καλά-καλά τι πρέπει να κάνω.
Το παιχνίδι με έβαλε στον ρόλο ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ ζητώντας μου απλά να βρω τι απέγινε η ηθοποιός Marissa Marcel και κατόπιν με άφησε μόνο μου. Χωρίς οδηγίες. Χωρίς κάποιο στοιχείο. Χωρίς να έχω την παραμικρή ιδέα για το επόμενο βήμα μου. Όχι ότι χρειάστηκε πολλή σκέψη για να κατανοήσω τον βασικό του μηχανισμό, καθώς αυτός είναι ταυτόχρονα απλός και πανέξυπνος.
Παρακολουθείτε αποσπάσματα από τρεις ακυκλοφόρητες ταινίες με πρωταγωνίστρια τη Marissa Marcel (Ambrosio, Minsky, Two of Everything) αλλά και δοκιμαστικά, γυρίσματα, πρόβες, συνεντεύξεις και λοιπό αρχειακό υλικό. Κλικάροντας πάνω σε επιλεγμένα πρόσωπα ή αντικείμενα του πλάνου, μεταφέρεστε σε κάποιο άλλο κλιπ που περιέχει το ίδιο στοιχείο, ξετυλίγοντας σταδιακά το κουβάρι της ιστορίας. Μπορείτε να επιταχύνετε, να επιβραδύνετε ή να γυρίσετε πίσω κάθε βίντεο, παρατηρώντας λεπτομέρειες που ίσως σας είχαν ξεφύγει.
Σιγά-σιγά — και με αρκετή συνδυαστική σκέψη — αρχίζετε να σχηματίζετε μία εικόνα για τη Marissa Marcel, την καριέρα της και τους ανθρώπους που την περιστοίχιζαν. Και κάποια στιγμή, έτσι απλά και χωρίς καμία προειδοποίηση, όλα αλλάζουν. Δεν μπορώ να σας πω πότε ακριβώς, διότι πολύ απλά δεν γνωρίζω. Ας πούμε πως υπάρχει μία στιγμή που θα αρχίσετε να συνειδητοποιείτε ότι δεν παίζετε το παιχνίδι που νομίζατε. Όταν το κατάλαβα, ένιωσα πραγματικά ένα σύγκρυο. Από εκείνο το σημείο κι έπειτα, τίποτα δεν ήταν το ίδιο.
Το IMMORTALITY αποκαλύπτεται στον παίκτη όπως εκείνο θέλει — και όχι, δεν είναι σχήμα λόγου. Ούτε καν το φινάλε του δεν είναι προκαθορισμένο. Ψάχνοντας αργότερα online διαπίστωσα ότι ο καθένας το είχε δει έχοντας αποκαλύψει διαφορετικό αριθμό κλιπ. Στη δική μου την περίπτωση εμφανίστηκε έπειτα από 181 αποσπάσματα. Κι ακόμα κι όταν έπεσαν οι τίτλοι τέλους, δεν ήμουν βέβαιος ότι είχα κατανοήσει πλήρως το στόρι. Αν και πιστεύω πως ακόμα κι αυτό ήταν μέρος της εμπειρίας. Ευτυχώς βρήκα ένα εξαιρετικό άρθρο που ανέλυε το σενάριο και έδινε απαντήσεις, οπότε κάπως έτσι μπάλωσα τις τρύπες που είχα.
Το γεγονός ότι πρόκειται για full-motion video δεν αποτελεί απλά αισθητική επιλογή. Είναι η ίδια η γλώσσα με την οποία αφηγείται την ιστορία του. Στον ρόλο της Marissa Marcel η εξαιρετική Manon Gage, πλαισιωμένη από ένα καστ που στέκεται στο ύψος του (φοβερός ο Miles Szanto ως Ambrosio). Ο δε τρόπος με τον οποίο το παιχνίδι αποκαλύπτει σταδιακά τα μυστικά του, δανείζεται αρκετά στοιχεία από τον χώρο του ψυχολογικού τρόμου — χωρίς όμως να πρόκειται για παιχνίδι τρόμου με τη συμβατική έννοια.
Το IMMORTALITY δεν είναι για όλους. Για να είμαι ειλικρινής, δεν είμαι καν βέβαιος ότι ήταν για ‘μένα. Με μπέρδεψε. Με ταλαιπώρησε. Κι όταν πια είχε πειστεί ότι είχα αρχίσει να χαλαρώνω, «χτύπησε». Μου άνοιξε την πόρτα σε μία εμπειρία που ειλικρινά δεν πίστευα ότι μπορεί να υπάρξει σε video game. Κι όταν ήρθε η στιγμή για το τελευταίο του αντίο, με έκανε να καταλάβω πως όλες αυτές τις ώρες, εκείνο έπαιζε μαζί μου κι όχι εγώ μαζί του.
Μου θύμισε: -
Κυκλοφορία έκδοσης: Αύγουστος 2022
Πλατφόρμες: PS5, Xbox Series X|S, PC, iOS, Android
Η ΩΝΣΓ στιγμή μετά από το αρχικό 20λεπτο gameplay όπου ανακαλύπτεις τι γίνεται με το μηχανισμό του rewind σε κάποια videos.